Útilega 6.-8. ágúst 2010

Nú fer að halla sumri, daginn er tekið að stytta, dimmt er orðið á nóttum en veður góð og berjaspretta í hámarki. Við ákváðum að skella okkur í útilegu þessa ágætu helgi, bæði til að labba kannski eitthvað og svo líka til að gá að berjum. Það er nú svo skemmtilegt að við höfum það sameiginlega áhugamál að tína ber.

Guðmundur smiður hafði samband fyrir helgi og spurði almæltra tíðinda og líka hvort við ætluðum eitthvað að fara og það varð síðan raunin að við ætluðum að hitta þau. Við vorum alla tíð á því að fara ekkert langt og þess vegna var Borgarfjörðurinnn fyrir valinu.

Við lögðum af stað frekar seint á föstudeginum, ýmislegt verið að stússa yfir daginn eins og gengur. Við komum við í Borgarnesi eins og venjulega á norðurleiðinni og keyptum kost og síðan ókum við sem leið lá í Varmaland. Þar voru ekki ýkja margir en þó líklega ættarmót á einni flötinni. Við lögðum hjá rafmagnsstaur á flöt þar sem var einn lítill húsbíll sem bar það skemmtilega nafn Snabbi. Íbúar þessa bíls urðu okkur svo mikið gleðiefni um helgina.

Við vorum ekki lengi að koma okkur fyrir enda orðin þrautreynd í þeim málum og verkaskipting alveg skýr. Höfðum þessar líka fínu fiskibollur í kvöldmatinn. Ekki leið á löngu þar til þau birtust Guðmundur og Stína með Stefni son sinn. Þau eru með fellihýsti sem greiðlega gekk að reisa og það með fortjaldi og öllum pakkanum. Það rigndi svona af og til meðan á þessu stóð en að verki loknu settumst við inn í hjólhýsi og áttum ágæta kvöldstund við öl og hvítvín.

Á tjaldsvæðinu

Um nóttina hellirigndi þannig að töluvert buldi á þakinu en það var allt í lagi því það var nánast logn. Við vorum frekar seint á fótum og eftir morgunverð var ákveðið að fara í smá ferðalag og ókum við inn hjá Hallarmúla og að Veiðilæk þar sem útrásarvíkingurinn Sigurður Einarsson er að byggja sér stórhýsi. Reyndar er ekki vitað hver staðan á byggingarframkvæmdum er núna enda eigandinn eftirlýstur af Interpol. Það verður nú að segjast eins og er að maður var sleginn nokkrum óhug að koma þarna og sjá græðgina blasa við.

Veiðilækur

Þegar hér var komið sögu skein sól í heiði og hitinn var um 18 gráður á Celcius. Frá Veiðilæk ókum við í Jafnaskarð og þar var tekið til við berjatínslu enda bláar brekkur af bláberjumn. Þar bar ekki mikið á hinum illræmda birkifeta sem nú gerir allar brekkur brúnar. Við gáfum okkur góðan tíma í að tína ber og náðum bara í töluvert af fínum berjum. Ókum svo í gegnum skógræktarlandið og inn að bænum Jafnaskarði eða að hliðinu. Þar er allt í eyði eins og víðar en þó sáum við bíl þar á hlaðinu. Það er nú oft þannig að ættingjar og afkomendur nýta gömul hús til sumardvalar.

Hreðavatn

Eftir að heim kom var þetta líka fína grill með öllu tilheyrandi og síðan var setið í hjólhýsinu um kvöldið og spilað á spil. Við spiluðum Kana og líka nýtt spil sem kallast Coulon og er bara nokkuð skemmtilegt. Þau voru með þekkingu á þessu spili og miðluðu henni af hógværð og mikilli skynsemi.

Daginn eftir var sama blíðviðrið og þá var farið upp að Langavatni. Þar voru allar brekkur brúnar eftir birkifetann en samt náðum við nokkru af berjum og til dæmis smávegis af aðalbláberjum. Það var þó nokkur umferð þarna uppeftir í góða verðinu. Guðmundur og Stefnir reyndu að veiða en ekki var bröndu að hafa. Á bakaleiðinni fundum við ágætis aðalbláberjalyng sem við tókum af.

Á leiðinni upp að Langavatni

Þegar heim á tjaldsvæði var komið var dagskráin að mestu tæmd. Við tókum saman og þau Guðmundur og Stína líka og svo fór hver sína leið.

Sviðamessa 16. október 2010

Það er árlegur viðburður að haldin er svokölluð sviðamessa í Hamarsbúð á Vatnsnesi. Það er félagsskapurinn Húsfreyjurnar sem standa fyrir þessari messugjörð og er þetta núna þrettánda árið sem messan er haldin. Þarna eru á borð borin, eins og nafnið bendir til, svið bæði heit og köld og líka sviðalappir ásamt kartöflumús og rófustöppu.

Húsfreyjurnar

Lolli er mikill höfðingi og hann tók sig til og bauð okkur að kom í ár og að sjálfsögðu þáðum við það góða boð. Hann bauð einnig Þórdísi og Grétari og við lögðum land undir fót á laugardagsmorguninn og ókum sem leið lá norður. Áttum viðkomu í Borgarnesi þar sem við fengum okkur kaffi og meððí og komum svo aðeins við í Hyrnunni til að kaupa lottó. Þar kom það skemmtilega í ljós að ég átti vinninga á tveimur gömlum lottómiðum og gladdi það mitt gamla hjarta. Annar þessara vinninga var töluverð fjárhæð.

Þegar til Hvammstanga kom þá fórum við beint í húsið hennar Stínu Jósefs og komum okkur þar fyrir. Steina og Dísa fóru í heimsókn til Jóns Gests og dvöldu þar í tvo tíma. Þegar klukkan var að ganga átta drifum við okkur af stað úteftir í tölvuverðri rigninu og svartamyrkri. Vegurinn var blautur og holóttur og svo var maður með varann á vegna hrossa sem oft eru að þvælast meðfram veginum.

Við tókum okkur svo sæti við borð sem Lolli hafði tekið frá fyrir sig og sitt fólk.

Lolli til hægri, Þórdís til vinstri

Veislustjóri á messunni var Karl Th. Birgisson og stóð hann sig ágætlega. Sérstakir gestir voru Guðmundur Steingrímsson og Róbert Marshall og sungu þeir og voru skemmtilegir.

Þingmennirnir

Guðmundur Þorbergsson á Neðra Núpi, Guðmundur í neðra,  var þarna líka og stóð fyrir fjöldasöng og spilaði undir á harmonikkuna sína. Góður að vanda og lauk sínu hlutverki með því að syngja Bjórkjallarann með tilþrifum.
Það var heilmikið stuð á fólki og mikið sungið.

Allt fór þetta vel fram og voru vorum við komin aftur í hús á Hvammstanga fyrir miðnætti.

Á sunnudeginum var svo heilmikil dagskrá. Fyrst fórum við út að Ásbjarnarstöðum í hádegismat og það var að sjálfsögðu læri með öllu tilheyrandi. Boð höfðu komið frá Stínu um að við mættum ekki fá okkur eftirrétt á Ásbjarnarstöðum og þess vegna drifum við okkur fram að Þorgrímsstöðum og fengum þar heita rabbarbaratertu með ís.

Þá var að snara sér til baka inn á Hvammstanga og þar beið okkar vöfflukaffi hjá Siggu. Var þá óhætt að segja að við værum fullsödd orðin. En mikið lifandis skelfing voru þetta allt góðar veitingar.

Að öllu þessu áti loknu var ekkert eftir annað en aka suður á bóginn aftur og heim vorum við komin rúmlega hálfátta um kvöldið.

Þetta var ljómandi skemmtilegur túr og gekk vel í alla staði.

Gönguklúbbur Langholtskórsins

Um margra ára skeið hefur verið starfræktur gönguhópur hóps fólks sem einhverntíma hefur verið starfandi með Kór Langholtskirkju. Þessi hópur hefur gengið af og til en ekki neitt reglulega, það er að segja eiginlega mjög óreglulega. Hópurinn hittist í sumar að forgöngu Guðmundar og Stínu og þá var gengið um Mosfellsbæ og síðan voru veitingar í boði þeirra hjóna í Arkarholtinu.

Í Arkarholti

Í lok þess atburðar var ákveðið að við Steinunn sæjum um næsta göngutúr. Við ákváðum að ganga sunnudaginn 26. september og völdum að ganga í kringum Vífilsstaðavatn og upp á Gunnhildi (!) sem er hæð í nágrenni vatnsins. Þar sem ekki er mætinga- eða tilkynningaskylda vissum við svo sem ekki hversu margir myndu mæta. Það kom þó fljótlega í ljós að þau Guðmundur og Stína myndu mæta.

Nema hvað, þennan sunnudagsmorgun var aldeilis bálhvasst af suðri eða suðvestri og gekk á með skúrum. Við létum það þó ekki hafa nein áhrif á okkur og mættum á svæðinu kl. 11:00 og þar voru fyrir Guðmundur og Stína og Dóri og Dísa. Við létum okkur hafa það og gengum upp á Gunnhildi og síðan í kringum vatnið.  Það var ansi hressandi, því er ekki að neita.

Að göngutúrnum loknum fórum við í golfskálann við Vífilsstaðaveginn og fengum okkur þessa líka fínu sveppasúpu með góðu brauði og svo kaffi á eftir. Það sem best var að þetta kostaði skid og ingenting.

Þetta var hinn ágætasti göngutúr og fínn félagsskapur. Eftir hádegið fór ég svo á hátíð á Kjalarnesi þar sem flygillinn sem Óli gaf Karlakór Kjalnesinga var vígður en það er önnur saga.

Ferð á Snæfellsnes í júlí

Þegar Stína á Ásbjarnarstöðum varð sextug, að mig minnir, fékk hún eina gistinótt í afmælisgjöf. Þetta var á árinu 2009 en þar sem gjöfin var ekki notuð það árið, ákváðum við að taka þau þau með í ferðalag núna í sumar. Steinunn stóð fyrir því að sjálfsögðu. Ákveðið var að fara á Snæfellsnes enda hafði Stína aldrei farið þar um en Lolli þó eitthvað verið þar á ferð, m.a. í kórferðalagi.

Við lögðum af stað fyrir hádegi laugardaginn 3. júlí og hittum Lolla og Stínu í Hyrnunni í Borgarnesi. Þar voru líka komin Þórdís og Grétar. Til þess að halda nú daginn út þá var snæddur hádegisverður í veitingastofunni. Ágætismatur á fínu verði og það sem best var, afskaplega vel útilátinn.

Eftir hádegisverðinn var haldið af stað vestur Mýrarnar og ekið upp að Rauðamelsölkeldu. Eins og margir vita er smáspölur frá bílastæðinu að sjálfri ölkeldunni og þangað gengum við að sjálfsögðu. Fengum okkur sopa af þessu bráðholla vatni sem smakkast nú ekkert sérstaklega vel. Það er þó skárra á bragðið heldur en heilsubótarvatnið sem drukkið er í Karlovy Vary í Tékklandi. Það er virkilega vondur drykkur en fólk gengur um göturnar þar þambandi þetta vatn úr sérstaklega gerðum drykkjarílátum og verður ábyggilega alheilt af öllum krankleikum á eftir. En þetta var nú útúrdúr.

Áfram var haldið og komið við í félagsheimilinu Breiðabliki en þar var haldinn sveitamarkaður með hefðbundnu sniði. Ullarvörur, sultur, hlaup og svo voru að sjálfsögðu seldar pönnukökur. Við fengum okkur þarna hressingu og héldum svo áfram.

Ekki þótti ráðlegt að ganga upp í Rauðfeldargjá en við keyrðum niður að Búðum og skoðuðum kirkjuna og umhverfið. Fallegur staður og gaman að koma þar. Hótelið þar brann til kaldra kola fyrir nokkrum árum en var endurreist nánast um leið aftur. Það er vinsæll staður elskenda eftir því sem mér skilst.

Kirkjan á Búðum

Við kirkjuna á Búðum. Þarna voru Ási og Sigga ekki mætt

Áfram var haldið og nú var farið að fréttast af Ása og Siggu, en þau voru á leiðinni. Höfðu tafist og ekki komist af stað fyrr en nokkru eftir hádegi. Þau náðu okkur svo við afleggjarann upp á Jökulhálsinn. Við keyrðum aðeins inn á þann veg og fórum í sönghellinn og kváðum eina stemmu. Fínn hljómburður í hellinum og ættu allir sem geta komið upp hljóði að koma þar við og láta í sér heyra. Veðrið var ennþá gott en þó var þarna töluverður blástur.

Þegar til Hellna var komið fórum við í Fjörukaffið og fengum okkur hressingu og héldum svo sem leið lá út á nesið og niður á Djúpalónssand. Nú var veðrið orðið eins og best varð ákosið og sólarlagið afar fallegt. Við röltum um sandinn og sumir týndu fáeina steina og tóku með sér.

 Á Djúpalónssandi

Nú var komið að því að fara í kvöldverð á Hótel Hellnum. Það var nú ekki upp á marga fiska; 3-4 kótilettur á mann og ég er alveg viss um skósólarnir mínir hefðu verið þægilegri að tyggja en þetta. Kannski ekki eins góðir á bragðið!  Verðið var samt ekkert skorið við nögl en herlegheitin kostuðu 3.900 kall á mann.

Þegar átinu var lokið fórum við niður á Arnarstapa skoðuðum okkur um þar og mest reyndar höfnina sem er afar falleg með sínum fjölbreyttu klettamyndunum. Við virtum fyrir okkur jökulinn en það er með ólíkindum hvað hann er að minnka. Það líða ekki margir áratugir þar til hann hverfur ef svo heldur fram sem horfir. Á Arnarstapa fengum við svo gistingu og sváfum hið besta.

 Höfnin á Arnarstapa

Eftir morgunverð morguninn eftir héldum við af stað út fyrir nesið með viðkomu í Vatnshellinum sem nýlega er búið að opna. Það má ekki skoða hann nema með fylgd þannig að við slepptum því. Héldum bara áfram og keyrðum niður í Öndverðarnes. Það var nú lengra en mig minnti en við létum okkur hafa það enda ekki aftur snúið þegar komið var af stað. Þarna skoðuðum við brunninn Fálka og líka rústir byggðarinnar sem þarna var, en útgerð var stunduð frá Öndverðarnesi á árum áður. Frá Öndverðarnesi var haldið að Gufuskálum, Hellissandi og að Ingjaldshóli. Þar var rétt nýafstaðin athöfn þar sem prestur messaði yfir ættarmótsfólki. Við gátum þess vegna farið inn í kirkjuna og skoðað hana. Afar fallegt kirkjustæði þarna á Ingjaldshóli.

 Kirkjan á Ingjaldshóli

Áfram var haldið fram hjá Rifi og til Ólafsvíkur en þar skoðuðum við safnið í gamla verslunarhúsinu. Í Grundarfirði fengum við okkur kaffi og skoðuðum höfnina og héldum svo sem leið lá að Bjarnarhöfn. Vorum svo heppin að hitta á Hildibrand húsbónda sem fór með okkur í kirkjuna og sagði okkur sögu hennar og einnig sögu ýmissa muna sem þar eru. Þetta var töluvert leikrit hjá kallinum en gaman að láta ljúga sig fullan með skemmtilegum sögum.

Kirkjan í Bjarnarhöfn

Hildibrandur á safninu

Enn var haldið áfram og ekið í Stykkishólm og aðeins skoðaður staðurinn. Ekkert gerðist þar sem í frásögur færandi nema við fengum okkur að borða enda allir orðnir svangir.

Eftir borðhaldið var ekið inn Skógarströndina og Ási og Sigga skildu við okkur við gatnamótin við Heydali. Við hin héldum sem leið lá í Borgarnes þar sem leiðir skildu og hélt hver sína leið.

Þetta var hinn ágætasti túr og fróðlegur og vonandi að norðanfólkið hafi haft bæði gagn og gaman af. Ég hafði allavega gaman af.

Hvammstangi - Þórdísarlundur í júní

Héldum af stað norður á Hvammstanga eftir vinnu þann 16. júní. Okkur sýndist upplagt að taka frí á föstudeginum eftir sautjándann.  Við vorum komin um kvöldmatarleytið og settum okkur niður við kirkjugarðinn. Þar fór vel um okkur enda rólegir nágrannar.

Kirkjan í Kirkjuhvammi

Um kvöldið fórum við í kvöldkaffi til Siggu og Ása.

Á sautjánandum fórum við fyrir hádegi að heimsækja Jón Gest. Hann var hress þó hann eigi orðið erfitt með að bera sig um. Andinn er samur við sig. Þegar þessu lauk var farið fram að Laugarbakka að skoða markað sem þar var og fór Sigga með okkur.

Eftir markaðinn var farið út á Nes og stoppað lengi dags á Ásbjarnarstöðum. Þar var plönuð ferð á Snæfellsnes sem ákveðið er að fara 3. júlí n.k. Skruppum aðeins til Stínu fram að Þorgrímsstöðum. Um kvöldið grilluðum við silung og hvannaleggi og að lokum fórum við smá kvöldgöngu og skoðuðum líka kirkjugarðinn.

Morguninn eftir brugðum við okkur í sturtu til Siggu og svo í kaupfélagið að kaupa kost. Ákváðum að kaupa folaldapiparsteik sem leit ljómandi vel út. Skoðuðum svo Selasafnið en það er ljómandi vel uppsett og gaman að koma þar. Aðeins var kíkt inn í Bardúsu úr því við vorum á staðnum! Síðan var skroppið í gróðurhúsið til Lillu Páls og Sigga. Þau voru hress og kát. Lilla var að slá með sláttutraktor. Eða endingu var farið í kaffi og rabbabaratertu til Siggu og Ása.

 

Á selasafninu

Eftir alla þessa dagskrá ókum við austur í Þórdísarlund og komum okkur þar fyrir. Fljótlega komu Imma og Villi og settu sig niður rétt hjá okkur. Um áttaleytið um kvöldið fórum við í heimsókn til Gunnu frænku þar sem ég (EG) tók við hana rúmlega klukkutíma langt viðtal. Kári frændi var þarna líka og er meiningin að taka viðtal við hann síðar. Ég er aðeins að reyna að fræðast um sögu Rútsstaðasystkinanna og lífið þegar þau voru að alast upp.

Anna og Runólfur komu svo um tíuleytið til Gunnu. Það var mikið spjallað og spekúlerað var þetta notaleg stund. Með kvöldinu fór að fjölga í lundunum þegar Sigga og Hjalti og Ólafur og Birna mættu á svæðið.

Á laugardeginum var árlegur vinnudagur Húnvetningafélagsins í Þórdísarlundi. Það er búið að gera aðstöðuna þarna afar myndarlega og svæðið allt hið skemmtilegasta. Verkefni vinnudaga sem þessa eru að lagfæra það sem þarf, skoða girðinguna og grisja í skóginum. Þetta gekk allt saman afar vel undir styrkri stjórn formanns skógræktarnefndar, Ingimundar Benediktssonar.

 Ingimundur ábúðarfullur

Um kvöldið var sameiginlegt grill en síðan var farið í húsin en það var strekkingsvindur og ekki mjög hlýtt. Eftir borðhald úti við drógum við okkur inn í hús og sungum svolítið og spjölluðum.

Við grillið

Á sunnudeginum var allt rólegt fram um hádegi en þá tókum við okkur saman og héldum heim á leið og þangað vorum við komin um miðjan daginn.

Fínn túr sem gekk að öllu leyti ljómandi vel.

Þórisstaðir um Hvítasunnuna

Það er orðinn árlegur viðburður að fara í útilegu um Hvítasunnuna með Ingibjörgu og Vilhjálmi. Fyrsta ferðin sem farin var var vorið sem við fengum hjólhýsið, nefnilega vorið 2005. Þá fórum við í Hellishóla og það mun hafa verið 14. maí 2005 ef mig misminnir ekki.

Hvað um það nú var ákveðið að fara í Þórisstaði í Svínadal. Við lögðum af stað á laugardagsmorgni og komum okkur fyrir. Villi og Imma höfðu mætt á svæðið kvöldið áður og undu hag sínum hið besta.

Á tjaldstæðinu

Eftir smá kaffisopa og meððí var farið í göngutúr upp á hálsinn sem er þarna sunnan- eða austanvert í dalnum. Fórum reyndar ekki alla leið og var kannski mér um að kenna. Leti og bakverkur. Grilluðum um kvöldið og áttum huggulega stund.

Borðhaldið

   Daginn eftir á Hvítasunnudag tókum við á rás og fórum í góðan bíltúr. Byrjuðum á að fara og skoða Saurbæjarkirkju þar sem Hallgrímur sálugi Pétursson þjónaði og orti Passíusálmana. Veðrið var hreint ágætt, sólskin og sæmilega hlýtt en nokkur vindur.

Saurbæjarkirkja

 Villi og Imma

Frá Saurbæ lá leiðin í Borgarnes þar sem við skoðuðum brúðusafn og fengum okkur kaffi og þær matarmestu vöfflur sem ég man eftir. Þær voru góðar!

Úr brúðusafninu

 Eftir Borgarnes fórum við í handverkshúsið við Laxá en þar var áður Sláturfélag Suðurlands. Ekki var þetta nú afskaplega merkilegt að mínu viti. Þarna var þó slatti af konum að selja allan fjandann eins og venja er til og þarna var líka hægt að fá kaffi og með því og ef vel var að gáð mátti finna kaldan í kæli. Veitingar voru samt ekki þegnar þarna. 

Síðan lá leiðin upp í Reykholtsdal og að Deildartungu þar sem er vatnsmesti hver á landinu. Þaðan kemur heita vatnið sem hitar til að mynda Akranes.

Frá Deildartunguhver

Eftir þetta var haldið heim á leið. Þess má geta að við fórum í bifreið þeirra Vilhjálms og Ingibjargar og var það afar notalegt og þægilegt.

Um kvöldið var grill og fínerí í ljómandi vorveðri.

Þá var nú gleði og gaman

Mikinn þorsta sótti að Vilhjálmi við bæjarlækinn í Saurbæ

Annar í Hvítasunnu var bjartur og fagur eins og Hvítasunnudagurinn og við fórum fljótlega eftir morgunmat að taka saman og búa okkur undir heimferð. Dóluðum svo suður á bóginn í kringum hádegið.

Þessi helgarferð var í alla staði afar vel heppnuð og skemmtileg og lofar góðu um ferðasumarið.

Úr Skorradal

Haustferð IÐUNNAR

Laugardaginn 4. september var farin hin árlega haustferð IÐUNNAR fræðsluseturs. Í fyrra var farið austur að Hlöðufelli í frekar leiðinlegu veðri og síðan gist á Laugarvatni. Það var fín ferð og myndarleg í alla staði.
Nú skyldi haldið á Snæfellsnesið.
Ferðalangar mættu við aðsetur IÐUNNAR kl. 9:00 og lagt var af stað um hálf níuleytið. Hópurinn samanstóð af 24 manneskjum, starfsmönnum og mökum þeirra. Umsjónarmaður ferðarinnar var  Þórey Thorlacius.

Uppi á hól           Birgir Hólm tók myndina

Til þess að enginn þyrfti nú að kveljast úr hungri á leiðinni var boðið upp á smurð rúnnstykki og kók eða ávaxtasafa. Því voru gerð góð skil.
Ekið var sem leið liggur vestur á Arnarstapa í frekar þungskýjuðu veðri og gekk reyndar á með skúrum og jafnvel hellidembum á leiðinni.

Frá Arnarstapa 

Þegar á Arnarstapann kom stytti alveg upp og gekk hópurinn til Hellna en þangað eru 2,5 km frá Arnarstapa. Ekki var gengið afskaplega hratt og tók göngutúrinn hátt í klukkutíma.

Göngutúrinn

Við Arnarstapa

Þegar að Hellnum kom var farið í litla veitingahúsið við fjöruna og þar beið okkar þessi líka fína fiskisúpa ásamt brauði og tilheyrandi. Súpan var aldeilis fín og vel þegin. Meðan á borðhaldinu stóð afhenti Hildur framkvæmdastjóri hverjum starfsmanni umslag með aðgangskorti að fjórum sýningum í Þjóðleikhúsinu. Aldeilis myndarlegt það.

Hildur Elín

Að súpunni lokinni var haldið af stað á ný og keyrt sem leið lá fyrir Nesið. Það var nú það lágskýjað að ekkert sást til jökulsins. Það hafði staðið til að fara niður á Djúpalónssand en af því varð nú ekki þar sem það fór að hellirigna. Það var magnað að það stytti akkúrat upp þennan klukkutíma sem við vorum á labbinu. Þetta var talið til dæmis um góða tengingu Þóreyjar við almættið.
Það má alveg geta þess að þegar í rútuna var komið á Hellnum var dreift bjór á liðið eins og hver vildi. Þá voru margar feginshendur á lofti.
Ferðin var tíðindalaus þar til komið var til Stykkishólms en þar var farið beint í bruggverksmiðjuna sem framleiðir bjórinn Jökul. Þar var boðið upp á bjór af mörgum gerðum og síðan fræddi eigandinn okkur um fyrirtækið og framleiðsluferilinn. Það var bara nokkuð bjart í honum hljóðið og hann var vongóður varðandi framtíðina.

Bjórkynningin

Að þessari kynningu og bjórdrykkju lokinni var haldið heim í húsið þar sem skyldi gist og það var ekki að sökum að spyrja; bjórinn var borinn í hús í nánast kippum. Eins og áður var þetta vel þegið.
Rúmlega klukkan átta mættum við svo á Narfeyrarstofu í mat. Þessi staður gekk reyndar undir nafninu Nærverustofa! Þarna var borinn fram þessi fíni matur, lambakjöt og svo tiramisu á eftir. Allt þetta var í boði fyrirtækisins. Þegar máltíðinni lauk var farið í partí í einu húsanna og sem fyrr var þar gnægð drykkjarfanga en allir umgengust þau af mikilli hógværð.
Óli Ást og Biggi Hólm spiluðu á gítara undir fjöldasöng og fórst það vel úr hendi.
Um eittleytið var svefninn farinn að sækja á mannskapinn og lauk partíinu skömmu eftir það eftir því sem best er vitað.
Morguninn eftir var lítil dagskrá nema fá sér morgunmat og fara síðan í bæinn. Þangað var komið um hálftvö leytið og eftir það bara beint heim.
Þetta var að öllu leyti hin besta ferð og höfðinglega framkvæmd í alla staði.
Kærar þakkir fyrir mig.

Steinunn tók allar myndirnar nema eina sem merkt er Birgi Hólm.

Sevilla í maí

Þegar Steinunn átti afmæli í mars þá datt mér í hug að kaup ferð til Sevilla. Steinunni hafði lengi langað til að fara þangað en ekki hafði af því orðið. Ferðin var keypt hjá Heimsferðum og við lögðum af stað þann 13. maí. Það höfðu verið miklar pælingar með hótel og þegar Steina hafði sambandi við ferðaskrifstofuna kom í ljós að hótelið sem ég hafði valið var langt frá miðbænum þannig að hún fékk skipt og við fórum á Hotel Becquer sem er alveg í miðbænum.


Ferðin út gekk vel og tók fararstjóri á móti okkur á flugvellinum og við fórum í rútu á hótelið. Þetta reyndist vera hið flottasta hótel og vel staðsett. Allt mjög snyrtilegt og ágætt.

Við fórum strax í bæinn þegar við vorum búin að koma okkur fyrir. Gengum um og skoðuðum hús og verslanir.


Við reyndum að skoða sem mest af borginni en þarna búa um 700 þús. manns, en Sevilla er höfðuðborg Andalúsíu. Borgin er afar gömul og á sér merka sögu allt frá tímum Mára og Rómverja.

                    Mannlíf er þarna afar líflegt, alltaf fullt af fólki á götunum og í verslunum og byggingar margar afar fallegar.

 
 

 Iðandi mannlíf á götunum

Það var ljómandi fínt veður alla dagana, hitinn rúmlega 25 gráður en var svo kominn yfir 30 gráður síðustu dagana. Við að vísu vorum ekki nema 6 daga í ferðinni en þetta lengdist um einn sólarhring vegna þess að flugvellir heima lokuðust vegna gossins í Eyjafjallajökli. Það var bara fínt og enginn aukakostnaður fylgdi í kjölfarið.

Búin að kaupa mynd

Einn daginn fórum við á torg eða svæði þar sem listamenn koma saman og selja afurðir sínar. Steinunn gat ekki á sér setið og keypti mynd og þarna sést þegar hún hafði tekið við henni. Sú sem hjá henni stendur er eiginkona listamannsins sem málaði myndina.

Við kynntumst þarna hjónunum Angantý og Eddu. Hann er sparisjóðsstjóri í Keflavík og hann er líka bróðir Kidda Jónasar, bæjarstjóra Snæfellsbæjar, sem var með mér á Bifröst. Þetta er ágætisfólk sem gaman var að spjalla við.

Einn daginn fórum við í skoðunarferð um borgina með farastjóranum henni Erlu. Þetta var hefðbundin ferð sem endaði á að skoða dómkirkjuna sem er gríðarstór, sú þriðja stærsta af þessari gerð í heiminum. Hinar eru Péturskirkjan í Róm og Pálskirkja í London. Þarna var kista Kólumbusar og fleiri mikilmenna sem ég kann ekki að nefna núna. Kirkjan er gríðarlega stór og flott en samt einhverra hlua vegna ekki mjög heillandi að mínu mati. Kannski er ég líka búinn að skoða yfir mig af kirkjum í gegnum tíðina. veit það ekki.

Þarna má sjá kirkjuturninn og innan úr kirkjunni á efri myndinni.

Borgin skiptist í tvennt þar sem áin Guadalquvir rennur í gegnum hana. Við fórum nokkrum sinnum yfir ána því þar eru margir matsölustaðir á árbakkanum. Eitt kvöldið þegar við komum þar ætlaði ég að fá mér nautasteik og fann eina álitlega á matseðli. Við vorumþarna um áttleytið en staðurinn opnaði óvart ekki fyrr en klukkan níu!! Ekki át ég nautasteik í það skiptið. Almennt var matur bara ágætur á þeim stöðum sem við fórum á. Við prófuðm bæði fisk- og kjötrétti. Fórum eitt kvöldið frekar fínt að okkur fannst og borðuðum úti við dúkað borð. Ég sá alveg að þar sem voru dúkuð borð var betri matur. Þarna fengum við fínam mat og gott vín og góða þjónustu og alls ekki dýrt. Þrátt fyrir að gengið sé svona brjálað eins og raun ber vitni er samt ódýrara að borða úti í Sevilla en í Reykjavík.

Mmmmmm þetta er nú aldeilis girnilegt!

Eins og ég sagði þá frestaðist heimferðin um einn dag vegna gossins. Við vorum búið að tékka út af hótelinu þegar við fengum boðin en svo heppilega vildi til að við gátum fengið herbergið áfram þannig að þetta varð bara bónus upp á einn sólarhring.

Þessi ferð varð að öllu leyti hin ánægjulegasta og vel þess virði að hafa farið hana.

Helgarferðir

það eru þrjár helgarferðir framundan.

Um þessa helgi förum við á Snæfellsnes með Iðunni þar sem Steinunn vinnur. Í fyrra var keyrt frá Þingvöllum að Hlöðufelli og svo niður á Laugarvatn þar sem mikil gleði var haldin og gist.

Helgina 8.-10.  október verður haustferð jeppahópsins og verður þá farið norður í Langadal í Húnavatnssýslu.

Síðan er helgarferð á Akureyri þann 5. nóvember þar sem gert er ráð fyrir að fara í leikhús og eitthvað fleira.

Alltaf nóg að gera í ferðafélaginu!

Kanaríeyjar í febrúar

Í Árbæjarkórnum var fyrir löngu búið að taka ákvörðun um að fara til Kanaríeyja og upphaflega átti að fara í ársbyrjun 2009 en þá var hrunið í öllu sínu veldi þannig að ferðinni var frestað þar til á þessu ári.

                               Svona er febrúar á Kanaríeyjum


Ferðin hófst 10. febrúar 2010 og var flogið í leiguflugi beint til Kanarí. Það gekk allt bara vel og við komumst heilu og höldnu heim á hótel Buenaventura. Þetta er rosastórt hótel með rúmlega 700 herbergjum. Sem dæmi um strærðina má geta þess að frá lyftudyrunum á hæðinni sem við bjuggum á voru 180 metrar að herbergisdyrunum okkar.

Við höfðum hálft fæði sem þýðir að við fengum morgun- og kvöldmat. Okkur var úthlutað að mæta í kvöldmatinn kl. 19:30 og þá var komin löng biðröð. Svo var það bara hnefarétturinn að finna borð. Maturinn var svo sem ágætur en ekkert spennandi og alls ekki til lengdar. Búðingarnir voru ágætir. Það vildi líka þannig til að Anna systir og Runólfur mágur voru á svæðinu, höfðu komið viku fyrr. Þau hafa verið þarna margoft og þekkja allt út og inn. Þau komu fljótlega og fóru með okkur í skoðunarlabb um svæðið. Þarna voru líka hjónin Örn og Lilja sem þau Anna eru mikið með og við fórum aðeins með þeim, m.a. í mini-golf. Það var bara skemmtilegt.

Þann 12. febrúar á laugardegi fórum við til Mogán með rútu. Þetta er lítill bær við ströndina og afar fallegt þar. Við eyddum deginum þarna í að labba og skoða og fara á markað og sigldum svo langleiðina heim.

 

                               Frá Mógán
 
Einn daginn gengum við eftir ströndinni alveg út að vita. Þar eru flott hótel og dýrara svæði heldur en á Ensku ströndinni. Þetta er rúmlega klukkutímagangur í sandinum og meðal annars gengið fram hjá heilmikilli nektarnýlendu. Þar var nú margt misfagurt sem ekki verður tíundað hér. Ragna og Steini voru með okkur í göngutúrnum.


Kórinn söng við messu í sænsku kirkjunni og var hún alveg troðfull bæði af Íslendingum og útlendingum. Íslendingar eru þarna í haugum á þessum árstíma, sérstaklega fólk í eldri kantinum sem hætt er að vinna. Söngurinn tókst bara ágætlega þó lítið hafi verið æft fyrir þetta sérstaklega. Eftir messuna var smá kaffiboð hjá starfsmönnum kirkjunnar og þar sungum við aðeins meira. Organistinn þeirra tók lagið My Way við góðar undirtektir.

Einn daginn tókum við í að heimsækja Las Palmas. Við fórum bara á umferðarmiðstöðina og tókum rútuna eins og ekkert væri. Við vorum 8 saman, við, Anna og Runólfur, Ragna og Steini og svo Jón Unnar og Ólafía. Þetta gekk allt saman vel. Við vorum ekkert yfir okkur hrifin af þessum bæ. Byrjuðum á að fara í verslanamiðstöð og svo þar á eftir niður í bæ. Það var nú ekkert sérstakt vöruúrval þarna en eitthvað var nú keypt samt eins og venja er.

 

                                Þarna verið að fá sér hressingu eftir göngutúrinn út í vitann.


Ekki var mikið gert af því að borða á veitingastöðum þar sem við vorum með kvöldmat á hótelinu. Einu sinni fórum við samt og fengum okkur appelsínuönd á litlum stað í gilinu sem svo er kallað. Það er kínverskt fólk sem rekur þennan stað og öndin var alveg ljómandi góð.

Við ræddum það heilmikið hvort Kanaríeyjar væri staður sem við vildum vera áskrifendur að í einhverjar vikur á hverju ári og niðurstaðan varð sú að við vildum það ekki. Okkur þykir meira spennandi að breyta til og kannski aðrir staðir meira spennandi. Það var nú líka þannig að veðrið var bara virkilega gott fyrstu 3 dagana en svo var rigning og þokuloft svipað og heima nema auðvitað hlýrra. Það getur víst verið happdrætti með veður þarna ekki síður en annarsstaðar.

Hvað sem því líður þá var þetta ágætis ferð og fróðlegt að upplifa Kanaríeyjar í fyrsta sinn.